by

Top 5 ergernissen bij therapeuten

Ik heb in mijn leven al een berg aan therapeuten bezocht, zodat jij het niet hoeft te doen. Mijn missie heeft te maken met het pad doormaken, zodat ik jullie beter kan helpen. Dit artikel leest waarschijnlijk niet zoals je zou verwachten 😉

 

  1. Probiotica

Vanochtend ging ik naar de homeopathische winkel, omdat ik per direct lympfe-tinctuur nodig had. Daar maakte ik nog even een praatje, want ja, je wil toch je verhaal even kwijt.
Tot ze zei: ‘Heb je al eens probiotica geprobeerd?’ Alsof het een magische poeder is.
Nu ik heb in mijn leven heel wat probiotica genomen. Dat heeft op mijn 18e wel geholpen in combinatie met een streng dieet (of was het toch vooral het dieet?). Maar ik heb ook eens probiotica gekocht voor mijn kerstcadeau, toen ik nog in de natuurwinkel werkte. Die kostte 50 euro, dat zou ik normaal nooit kopen, maar nu kreeg ik het ‘cadeau’. Ik merkte er he-le-maal niks van. Ik wil hier niet mee zeggen dat probiotica niet belangrijk is, maar ze moeten het niet de wereld in prijzen alsof het, het go-to middel is voor allerlei kwaaltjes. Nu ik mij heb verdiept in Chinese voeding weet ik dat losse ontlasting een teken is van yin te kort in de mild en vaak ook te veel vocht. Constipatie heeft met droogte/yang en de nieren te maken. Hierop kan je je voeding aanpassen en kruiden nemen, wat direct resultaat oplevert. Wat fijn! Resultaat, dat willen we allemaal! Een voorbeeld is om uit te drogen een goulash heel goed en op te bevochtigen een gerecht met rijst, pompoen en dadels het go-to middel. Overigens word er bij ezceem ook altijd gegrepen naar probiotica, terwijl het in de Chinese geneeskunde gelinkt wordt met de long-energie. Dan heb je meer aan een boerenkool schotel met pastinaak en amaranth, afhankelijk van of je last hebt van droogte of vochtigheid.

  1. Aanmodderen

Ja, leuk die speciale voeding, fijn dat je er snel resultaat mee kan behalen. Maar je kan wel eeuwig aangepast blijven eten, het haalt de oorzaak niet weg. En dan kom ik bij mijn tweede ergernis bij therapeuten: ‘aanmodderen’. Ze willen je allemaal heel graag helpen, maar ook zij zijn maar mensen (net als dokter ook gewoon mensen zijn). Wij komen bij hun met onze wens om ons probleem te verhelpen, maar in werkelijk helpen ze ons altijd maar een stukje op weg. En dat is ook wel de spirituele bedoeling; Het is daadwerkelijk hun functie om ons te begeleiden op het pad, wat wij ZELF moeten lopen. Maar toch is het natuurlijk heel vervelend dat ons probleem niet weg is! We leggen de verantwoordelijkheid bij de therapeut in handen en zijn daarna boos en teleurgesteld. Hierdoor zullen we wel 3 x nadenken voordat we weer een therapeut bezoeken. En dat is nu zo jammer. We zien ons probleem als een groot obstakel waardoor we niet lekker kunnen genieten. Terwijl ze het zouden mogen zien als een pad dat we mogen bewandelen.

We vergeten onderweg altijd te genieten. We zijn zo bezig met ons probleem, dat we niet meer zien waar we wél van kunnen genieten. Je moet al je leuke afspraakjes afzeggen, omdat je je niet lekker voelt en daar baal je van. Maarja, je geniet toch niet van die afspraakjes als je je niet goed voelt, en dan accepteren en omarmen en lekker met een kopje thee op de bank kruipen, gehuld in warme kleedjes is wél heerlijk. Op dat moment. In het nu.

  1. Onduidelijk wat je kan verwachten

We zijn eigenlijk altijd op zoek naar iemand die ‘het antwoord’ heeft. Maar dat antwoord zit in jezelf, de therapeut kan je helpen het te vinden of te ontrafelen. Soms, of misschien zelfs vaak, is er weerstand en geen flow. Soms zegt de therapeut dingen waar jij niks mee hebt. Dan brengt dat een hoop emoties met zich mee. Als je weerstand voelt, zou je eigenlijk nieuwsgierig moeten zijn wat daar achter ligt, maar wij rennen er voor weg. Onze emoties maken ons onrustig en ons vertrouwen is ver te vinden. We waren eigenlijk de juiste kant op aan het lopen, maar het werd te onbekend en donker. Het is de kunst om iemand te vinden die je vertrouwt, die de flow goed aanvoelt en je door de weerstand heen kan helpen. Het zou toch fijn zijn als je daar thuis niet meer mee zit.

  1. Er ontstaan alleen maar nieuwe vragen

Eenmaal thuis aangekomen denk je na over wat er is gebeurt, en komen er allerlei nieuwe vragen in je op. Hé, ik zocht eigenlijk een antwoord, maar ik heb er vragen voor in de plaats gekregen. Nu moet ik weer 3 weken wachten op de volgende afspraak. Maar hé, je hoeft niet te wachten. Je hoeft het niet in de handen van de therapeut te laten liggen. Je kan ook zelf op pad gaan, op jouw pad. Die te gaan belopen en op zoek te gaan naar die antwoorden. Die waarschijnlijk weer nieuwe vragen opleveren. Maar die je elke keer dichter bij jezelf brengen. Laagje voor laagje.

  1. Nog meer behoefte aan steun

Eindelijk iemand die naar ons luistert, die ons verhaal aanhoort én er wat mee doet. We voelen ons gehoord en geholpen. Wellicht zelfs gered. Dat gebeurt niet vaak in ons leven en we verlangen naar meer. Maar thuis zijn we weer alleen en die vriend of vriendin gaat jouw probleem niet voor jou dragen. Het is je eigen taak. Dit gaat om slachtofferschap. We zoeken bevestiging voor hoe slecht we het hebben. We willen graag in dat hoekje zitten zielig doen en medelijden voelen voor onszelf. Dat is het ego. Het is de kunst om te leren je probleem in eigen hand te nemen en er wat aan te gaan doen. Wat voel je, wat wil je? Luister eens goed. Luisteren naar jezelf, jezelf horen en steunen. Er iets mee gaan doen; een boek kopen, een workshop of les. Actie! Dan jezelf een schouderklopje geven dat je goed bezig bent. Jezelf verwennen met een kopje heilzame soep. Niets forceren. Jezelf de tijd gunnen. Bezinnen en reflecteren. Aandacht voor jezelf. Dat is werkelijke steun die alleen jij jezelf kan geven.

 

Ik wens je veel liefde toe op jouw pad. Dat je jezelf alles mag gaan geven wat je nodig hebt.

Liefs Angela

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *